Það var haldinn fundur um Hofsvallagötuna í gær (fimmtudag) og hér er fréttatilkynning um þann fund: Vilja borgargötu í stað hraðbrautar Fjölmennur íbúafundur var haldinn á vegum Hverfisráðs Vesturbæjar í gærkvöldi til að ræða eina götu í hverfinu, Hofsvallagötu. Fundarmenn voru einhuga um að bílaumferðin á götunni væri of hröð, ógnaði öryggi gangandi vegfarenda og gerði götuna óvistlegri sem almenningsrými. Gatan sker í sundur skóla- og tómstundahverfi og rýrir að mati margra fundarmanna lífsgæðin í hverfinu. Hverfisráð Vesturbæjar blés til þessa fundar til að virkja íbúanna til samráðs um það hvernig best væri að breyta götunni, en Jón Gnarr borgarstjóri hefur heitið peningum til framkvæmdanna. Tæplega 100 manns mættu til fundarins og skiptust á skoðunum um hönnun, borgarrými, vistgötur og hraðbrautir. Að loknum fundinum var Hverfisráðinu falið að ræða við hagsmunaaðila í hverfinu, svo sem skóla, íþróttafélög, þjónustustofnanir og fyrirtæki, og að því búnu útbúa forsögn að nýrri hönnun. Annar íbúafundur verður haldinn að loknu samráðsferlinu, þar sem forsögnin verður borin undir íbúa. Samráðsferlið er hið fyrsta sinnar tegundar í Reykjavík, þar sem segja má að íbúar hverfisins hanni sjálfir eina megingötu þess. Gísli Marteinn Baldursson formaður Hverfisráðs Vesturbæjar var mjög ánægður með fundinn: „Þegar um hundrað manns mæta á fund til að ræða um hönnun og fallegt borgarumhverfi, og allar ábendingar eru jákvæðar og uppbyggilegar, þá er ekki annað hægt en að vera ánægður með upphafið að þessu merkilega samráði. Fulltrúar úr öðrum hverfum hafa þegar sett sig í samband við mig og vilja fá uppskriftina að þessu íbúasamráði, því það eru 'Hofsvallagötur' víða í borginni,“ segir Gísli Marteinn.

Þetta er alltaf ágæt hugmynd, en mér finnst í rauninni ennþá betri hugmynd að flytja þessi hús bara aftur á sinn stað, í þeim tilfellum þar sem það er hægt. Ég hef lengi barist fyrir málstaðnum: Húsin heim! sem gengur út á að þau hús sem enn geta farið á sína upprunalegu staði (sem er í þó nokkrum tilfellum hægt) fái að gera það. Ég nefni sem dæmi Dillonshús, sem er stórkostlegt hús og hýsir kaffisöluna á Árbæjarsafni. Það hús stóð á horni Suðurgötu og Túngötu, þar sem nú er bílastæði. (Við hliðina á Hjálpræðishernum og hótelinu á horni Aðalstrætis og Túngötu). Húsið gæti sem best farið þangað aftur og yrði til mikils sóma.